Αγαπώ και νουνίζω σε

Ντό έν’ εείνο το νισ̌άν’
ση γούλα σ’ το κρυμμένον;
Με τα μαλλία σ’ έ͜εις ατο
θαρρείς καπατεμένον

Αγαπώ και νουνίζω σε
σ’ εύκαιρον το γεργάνι μ’
Για τ’ εσέν μανέα ένουμ’νε,
εποίκες με περισ̌άνην

Τίναν εσέγκες μουατσ̌ίρ’
σ’ οσπίτι σ’; Αναθεμά σε!
Και γιάμ’ φιλεί σε σο κιντίν
κρυφά όντες κοιμάσαι;

Αγαπώ και νουνίζω σε
σ’ εύκαιρον το γεργάνι μ’
Για τ’ εσέν μανέα ένουμ’νε,
εποίκες με περισ̌άνην

Έπαρ’ και άλειψον ιλάτς,
τσ̌οράχ’ φαρμακωμένον
Κι αν έρ’ται ξαν τη σ̌κύλ’ ο γιον
να χάται αφορεσμένον

Αγαπώ και νουνίζω σε
σ’ εύκαιρον το γεργάνι μ’
Για τ’ εσέν μανέα ένουμ’νε,
εποίκες με περισ̌άνην