Βασίλισσα τη ψ̌ης ι-μ’

Την καρδία μ’ το γεραλίν
σ’ εσέν θα παραδίνω
Κι άλλο αν φυτρών’ σο μέρος ατ’ς
θα δίγω σε -ν- κι εείνο

Όσα φοράς να έρχουμαι
και ζω σ’ αούτ’ τη ζήσην
Εσέν πάντα θα έχω σε
βασίλισσα τη ψ̌ης ι-μ’

Εμέν να μη κατηγορείς
και λες με «’κι αγαπώ σε»
Τ’ ομμάτι͜α μ’ έχ’ ατα, πουλί μ’,
μόνον για να τερώ σε -ν

Όσα φοράς να έρχουμαι
και ζω σ’ αούτ’ τη ζήσην
Εσέν πάντα θα έχω σε
βασίλισσα τη ψ̌ης ι-μ’

Άνασμαν παίρω απ’ εσέν,
πασ̌κείμ’ τ’ εμόν εκόπεν;
Τακάτ’ ’κ’ επέμ’νε απέσ’ σην ψ̌η μ’
ασ’ τ’ έφυες εσώθεν

Όσα φοράς να έρχουμαι
και ζω σ’ αούτ’ τη ζήσην
Εσέν πάντα θα έχω σε
βασίλισσα τη ψ̌ης ι-μ’