
Στιχουργοί: Παραδοσιακό | Χρήστος Αντωνιάδης
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Ντό έ͜εις καρδία μ’ και πονείς,
ντό έ͜εις κι αναστενάζεις;
Από βαθέα καίγεσαι
και έξ’ βρούλαν ’κ’ εβγάλλεις
Τ’ εμόν η καρδι͜ά καίγεται,
καίγεται και βρουλίζει
Απέσ’ σ’ αΐκον άψιμον
αρ’ πώς θα ταγιανίζει;
Εγάπ’ ντο έν’ ’κι ξέρετεν
σην καρδίαν καρφούται
Ριζών’, κλαδών’ και τσ̌ιτσ̌ακών’
κι ύστερα φανερούται
Εγάπ’ ντο έν’ ’κι ξέρετεν
άμον καρφίν καρφούται
Να σύρτς αχπάντς ’κι αχπάεται
να παρασύρτς τσακούται| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αΐκον | τέτοιο/α | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απέσ’ | μέσα | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| αχπάεται | ξεριζώνεται, ξεκολλιέται, αποκολλάται βιαίως | ἐκσπάω | |
| αχπάντς | ξεριζώνεις, ξεκολλάς, αποκολλάς βιαίως | ἐκσπάω | |
| άψιμον | φωτιά | ||
| βαθέα | βαθιά | ||
| βρούλαν | φλόγα | brûler | |
| βρουλίζει | φλέγεται | ||
| έ͜εις | έχεις | ||
| εβγάλλεις | βγάζεις | ||
| εγάπ’ | αγάπη | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| έν’ | είναι | ||
| έξ’ | έξω ή ο αριθμός έξι | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καρφούται | καρφώνεται | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κλαδών’ | βγάζει κλαδιά | ||
| ριζών’ | ριζώνει | ||
| σύρτς | σέρνεις, τραβάς, ρίχνεις | ||
| ταγιανίζει | αντέχει, βαστάει, υπομένει | dayanmak | |
| τσακούται | σπάει | ||
| τσ̌ιτσ̌ακών’ | ανθίζει, γεμίζει λουλούδια | çiçek | |
| φανερούται | φανερώνεται |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αΐκον | τέτοιο/α | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απέσ’ | μέσα | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| αχπάεται | ξεριζώνεται, ξεκολλιέται, αποκολλάται βιαίως | ἐκσπάω | |
| αχπάντς | ξεριζώνεις, ξεκολλάς, αποκολλάς βιαίως | ἐκσπάω | |
| άψιμον | φωτιά | ||
| βαθέα | βαθιά | ||
| βρούλαν | φλόγα | brûler | |
| βρουλίζει | φλέγεται | ||
| έ͜εις | έχεις | ||
| εβγάλλεις | βγάζεις | ||
| εγάπ’ | αγάπη | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| έν’ | είναι | ||
| έξ’ | έξω ή ο αριθμός έξι | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καρφούται | καρφώνεται | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κλαδών’ | βγάζει κλαδιά | ||
| ριζών’ | ριζώνει | ||
| σύρτς | σέρνεις, τραβάς, ρίχνεις | ||
| ταγιανίζει | αντέχει, βαστάει, υπομένει | dayanmak | |
| τσακούται | σπάει | ||
| τσ̌ιτσ̌ακών’ | ανθίζει, γεμίζει λουλούδια | çiçek | |
| φανερούται | φανερώνεται |

