Κανείται, μάνα μ’, κανείται

Κανείται, μάνα μ’, κανείται
πολλά έτον ατόσον
Για τ’ εμέν άλλο μη μαειρεύ’ς,
νι͜ά το κρεβάτι μ’ στρώσον

Πολλά ’κι πάει, μικρόν αρνί μ’,
η γη θα σ̌κίζ’ και παίρ’ με
Εμέναν που κατηγορούν,
ατείν’ μουράτι͜α ας παίρ’νε

Σα τέρτι͜α μ’, τα παράπονα μ’
’κ’ ευρέθεν ιατρός -ι
Από πουθέν τύχ̌ην ’κ’ είχα
θ’ ελεεί με -ν- ο Θεός -ι