
Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Yaylanun çimenune
Atlar geçer yol olur
Akar memenun balı
Kucağuma göl olur
Hayde gidelum e kız
Orman olsun evimız
Komar yaprakculari
Olsun kiremidumuz
Onbeş liyim onbeş li
Tokat yolların taşlı
Onbeş liler giderken
Kızların gözü yaşlı
Olayım dolanayim
Seni nerde bulayım
Seni bulduğun yerde
Sarılıpta yatayım
♫
Έηβα οξ̌ωκά ας ελέπω σε,
αρ’ έμπα απέσ’ και κλείδα
Αν ερωτά σε η πεθερά σ’
πέ’ ατεν καν’νάν ’κ’ είδα
Ας σο ’ρδανί σ’ από ’πάν’ κέσ’,
δι͜αβαίνω, αντιδι͜αβαίνω
’Κι λες ας σο χατίρ’ν εθέ
οξ̌ωκά -ν- ας εβγαίνω
Όλ’ αγαπούν την έμορφον
τερούνε το χατίρ’ν ατ’ς
Την άσ̌κεμον κανείς ’κι θέλ’,
να τρώγω τον Θεόν ατ’ς| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αντιδι͜αβαίνω | ξαναπερνώ, πηγαινοέρχομαι | ||
| απέσ’ | μέσα | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| ας σο | απ’ το | ασό σο (από το) | |
| άσ̌κεμον | άσχημο, κακότροπο | ||
| ατεν | αυτήν | ||
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| δι͜αβαίνω | (για τόπο) περνώ, διασχίζω, (για χρόνο) περνώ | διαβαίνω | |
| εβγαίνω | βγαίνω | ||
| έηβα | (ιδιωμ.) (προστ.) βγες | ||
| ελέπω | βλέπω | ||
| έμορφον | όμορφο | ||
| έμπα | (προστ.) μπες | ||
| ερωτά | ρωτάει | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καν’νάν | κανέναν | ||
| κέσ’ | προς τα εκεί, προς το μέρος εκείνο | κέσου<κεῖσ’<κεῖσε<ἐκεῖσε | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κλείδα | (προστ.) κλείδωσε κτ με κλειδαριά, κλείσε | ||
| όλ’ | όλοι/ες/α | ||
| οξ̌ωκά | έξω | ||
| ’πάν’ | (απάν’) πάνω | ||
| πέ’ | (προστ.) πες | ||
| ’ρδανί | (ορδανίν ή δρανίν) φεγγίτη, άνω μέρος στέγης, οριζόντια στέγη σπιτιού | ||
| τερούνε | κοιτούν | ||
| χατίρ’ν | χάρη, σεβασμός, υπόληψη | hatır/ḫāṭir |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αντιδι͜αβαίνω | ξαναπερνώ, πηγαινοέρχομαι | ||
| απέσ’ | μέσα | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| ας σο | απ’ το | ασό σο (από το) | |
| άσ̌κεμον | άσχημο, κακότροπο | ||
| ατεν | αυτήν | ||
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| δι͜αβαίνω | (για τόπο) περνώ, διασχίζω, (για χρόνο) περνώ | διαβαίνω | |
| εβγαίνω | βγαίνω | ||
| έηβα | (ιδιωμ.) (προστ.) βγες | ||
| ελέπω | βλέπω | ||
| έμορφον | όμορφο | ||
| έμπα | (προστ.) μπες | ||
| ερωτά | ρωτάει | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καν’νάν | κανέναν | ||
| κέσ’ | προς τα εκεί, προς το μέρος εκείνο | κέσου<κεῖσ’<κεῖσε<ἐκεῖσε | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κλείδα | (προστ.) κλείδωσε κτ με κλειδαριά, κλείσε | ||
| όλ’ | όλοι/ες/α | ||
| οξ̌ωκά | έξω | ||
| ’πάν’ | (απάν’) πάνω | ||
| πέ’ | (προστ.) πες | ||
| ’ρδανί | (ορδανίν ή δρανίν) φεγγίτη, άνω μέρος στέγης, οριζόντια στέγη σπιτιού | ||
| τερούνε | κοιτούν | ||
| χατίρ’ν | χάρη, σεβασμός, υπόληψη | hatır/ḫāṭir |

