Στιχουργοί: Γιώργος Αμαραντίδης
Συνθέτες: Γιώργος Αμαραντίδης
Η κοινωνία εχάλασεν
εψεύτυνανε όλια
Οι φίλ’, τουσ̌μάν’ εγέντανε
τα λόγι͜α τουν χοχόλια
Όλια έρθαν κι ελλάγανε!
Ποίον έν’ η φιλία;
Ο εις σον άλλον έκοψεν
και την καλημερίαν
Ατώρα πώς να εγροικάς,
τουσ̌μάνος, γιόξαμ’ φίλος;
Απ’ έμπρι͜α σ’ γελά κι αποπίσ’
δάκ’ σε -ν- αρ’ άμον σ̌κύλος
Άμον ντο εγροικούν θα τρών’
όλ’ ευτάνε τον φίλον
Κουνίζ’νε τα ουράδι͜α τουν
άμον ντ’ ευτάει ο σ̌κύλον
Ο άνθρωπον που καζανεύ’
κι έρχουνταν μαζεμένα
Ευτάει / Γίνεται άμον το κάστανον
«Φτου, κι απόθεν εξέβα!»¹
Και τη κοσμί’ τα στόματα
με το σ̌κοινίν ’κι δέσκουν
Εμέν π’ εκατηγόρεσαν,
τα χ̌είλια τουν να πρέσκουν| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απόθεν | από που, από όπου | ||
| αποπίσ’ | από πίσω | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| ατώρα | τώρα | ||
| γιόξαμ’ | ή μήπως | yoksa+mi | |
| δάκ’ | δαγκώνω/ει | ||
| δέσκουν | δένονται | ||
| εγέντανε | έγιναν | ||
| εγροικάς | καταλαβαίνεις | ||
| εγροικούν | καταλαβαίνουν | ||
| εκατηγόρεσαν | κατηγόρησαν | ||
| ελλάγανε | άλλαξαν | ||
| έμπρι͜α | μπροστά | ἐμπρός | |
| έν’ | είναι | ||
| εξέβα | βγήκα, ανέβηκα, μτφ. προέκυψα | ||
| έρθαν | ήρθαν | ||
| έρχουνταν | έρχονται | ||
| ευτάει | κάνει, φτιάχνει | εὐθειάζω | |
| ευτάνε | κάνουν, φτιάχνουν | εὐθειάζω | |
| εχάλασεν | χάλασε, έχωσε το χέρι | ||
| εψεύτυνανε | έγιναν ψεύτικα | ||
| καζανεύ’ | κερδίζει, αποκτά | kazanmak | |
| καλημερίαν | καλημέρισμα | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κοσμί’ | κόσμου | ||
| κουνίζ’νε | λικνίζουν, κουνάνε ελαφρά κτ πέρα δώθε | ||
| όλ’ | όλοι/ες/α | ||
| όλια | όλα | ||
| ουράδι͜α | ουρές | ||
| πρέσκουν | πρήζονται | ||
| τουν | τους | ||
| τουσ̌μάν’ | εχθροί | düşman/duşmān | |
| τουσ̌μάνος | εχθρός | düşman/duşmān | |
| φίλ’ | (προστ. φιλώ) φίλα, (πληθ. φίλον) φίλοι | ||
| χοχόλια | σκουπίδια |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απόθεν | από που, από όπου | ||
| αποπίσ’ | από πίσω | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| ατώρα | τώρα | ||
| γιόξαμ’ | ή μήπως | yoksa+mi | |
| δάκ’ | δαγκώνω/ει | ||
| δέσκουν | δένονται | ||
| εγέντανε | έγιναν | ||
| εγροικάς | καταλαβαίνεις | ||
| εγροικούν | καταλαβαίνουν | ||
| εκατηγόρεσαν | κατηγόρησαν | ||
| ελλάγανε | άλλαξαν | ||
| έμπρι͜α | μπροστά | ἐμπρός | |
| έν’ | είναι | ||
| εξέβα | βγήκα, ανέβηκα, μτφ. προέκυψα | ||
| έρθαν | ήρθαν | ||
| έρχουνταν | έρχονται | ||
| ευτάει | κάνει, φτιάχνει | εὐθειάζω | |
| ευτάνε | κάνουν, φτιάχνουν | εὐθειάζω | |
| εχάλασεν | χάλασε, έχωσε το χέρι | ||
| εψεύτυνανε | έγιναν ψεύτικα | ||
| καζανεύ’ | κερδίζει, αποκτά | kazanmak | |
| καλημερίαν | καλημέρισμα | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κοσμί’ | κόσμου | ||
| κουνίζ’νε | λικνίζουν, κουνάνε ελαφρά κτ πέρα δώθε | ||
| όλ’ | όλοι/ες/α | ||
| όλια | όλα | ||
| ουράδι͜α | ουρές | ||
| πρέσκουν | πρήζονται | ||
| τουν | τους | ||
| τουσ̌μάν’ | εχθροί | düşman/duşmān | |
| τουσ̌μάνος | εχθρός | düşman/duşmān | |
| φίλ’ | (προστ. φιλώ) φίλα, (πληθ. φίλον) φίλοι | ||
| χοχόλια | σκουπίδια |
¹ Έκφραση δηλωτική ατόμου που απαρνείται την ταπεινή καταγωγή του θεωρώντας εαυτόν ανώτερου κοινωνικού επιπέδου.
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 