Γενοκτονία

Ενέσπαλαμε τ’ εμετέρτς,
όλια ’ποίκαμ’ σο μίαν
Παχ̌έα λόγια κι έμορφα
για τη γενοκτονίαν

Αέτσ’ άμον ντο λέγω σας,
εγέντον τρανόν δράμαν
Σ’ όλεν τον Πόντον θλιβερά
εντούνεν η καμπάνα

Ποτάμ’ το γαίμαν έτρεχ̌εν,
ομμάτι͜α δα̤κρωμένα
Όλεν τα μέρι͜α έρημα,
οσπίτι͜α τσουπωμένα

Αέτσ’ άμον ντο λέγω σας,
εγέντον τρανόν δράμαν
Σ’ όλεν τον Πόντον θλιβερά
εντούνεν η καμπάνα

Μοιρολογούν τα εκκλησιάς,
κλαίγ’νε τα θαλασσάκρι͜α
Μανάδες μαυροφορεμέν’
κλαίνε με μαύρα δάκρυ͜α

Αέτσ’ άμον ντο λέγω σας,
εγέντον τρανόν δράμαν
Σ’ όλεν τον Πόντον θλιβερά
εντούνεν η καμπάνα

Γενοκτονίαν γράφτ’ν ατο
μονάχον σα χαρτία
Να λέγ’ν ατο σα φωναχτά
ατείν’ ’κ’ έχ’νε καρδίαν

Αέτσ’ άμον ντο λέγω σας,
εγέντον τρανόν δράμαν
Σ’ όλεν τον Πόντον θλιβερά
εντούνεν η καμπάνα