Αϊλί εμέν π’ εγέρασα

Τ’ εμόν τ’ αρνίν επέθανεν,
σην κόλασην επήεν
’Κι κλαίω ντο επέθανεν,
κλαίω ντ’ εκολατίεν

Ούλ’ αποθάν’νε και πάγ’νε
και πού πάγ’νε ’κι ’ξέρ’νε
Κανείς οπίσ’ ’κι κλώσ̌κεται
ντό ’πάθανε να λέγ’νε

Αϊλί εμέν π’ εγέρασα,
έσπρυναν τα μαλλία μ’
Να τραγωδώ πα ’κ’ επορώ
πιάν’ με ’ς σην καρδία μ’