Άψιμον έβαλες τρανόν

Θα πάω σ’ έναν μάισσα
να λέει με πού είσαι
Να λέει με πού ευρίεσαι
και που γυρί͜εις και κείσαι

Άψιμον έβαλες τρανόν
σο νου μ’ και σην καρδία μ’
Κι εκρέμ’σες όσα έχτισα
θα χάνω και την υεία μ’

Θα ’φτάω χ̌ίλια τάματα 
σ’ Α’έρτς και Παναΐα
Σην ψ̌η σ’ να ’φτάγ’νε θάματα
να κλώσ̌κεσαι αλλομίαν

Άψιμον έβαλες τρανόν
σο νου μ’ και σην καρδία μ’
Κι εκρέμ’σες όσα έχτισα
θα χάνω και την υεία μ’

Θα πάω σ’ έναν ανοιχτήν,
όσα κι αν θέλ’ θα δίγω
για να μαθάνω για τ’ εσέν,
την ψ̌η μ’ σ’ ατέν θ’ ανοίγω

Άψιμον έβαλες τρανόν
σο νου μ’ και σην καρδία μ’
Κι εκρέμ’σες όσα έχτισα
θα χάνω και την υεία μ’