Ποίον ποτάμ’ ’κ’ εθόλωσεν

Ποίον ποτάμ’ ’κ’ εθόλωσεν
και ποίον ’κ’ εκατέντσεν;
Ποίον κορτσόπον έμορφον
παλληκάρι͜α ’κ’ εκλαίντσεν;

Ποίον ποτάμ’ κουρφεύκεται
ση κλώσην ’κι θολούται;
Ποίον κορτσόπον έμορφον
’ς σ’ εμέναν ’κι κομπούται;

Ο ουρανόν ελίβωσεν
φοούμ’ ’α βρέχ̌’ και βρέ͜ει σε
Εσέν η μάνα π’ εποίν’νεν
παλληκάρι͜α ’κ’ εκλαίντσεν

Πάω να πάω ’κ’ επορώ,
απάν’ σο πάγον πάω
Εγώ αδά ’κι ’ίνουμαι,
σο Σεραλάρ¹ θα πάω