Σταυρόν φορείς

Σταυρόν φορείς, σταυρόν ευτάς,
πασ̌τάν χριστιανέσσα
Το ψ̌όπο μ’ ντ’ ετογράεψες
γιά’ σο Θεόν ’κι λες α’;

Πού έν’ εγάπ’ ντο έταζες
κι ο όρκον ντο εδίν’νες;
Εσταύρωνες τα δάχτυλα
κι έμπρι͜α σ’ εμέν εφίλ’νες

Και πώς κοιμάσαι ήσυχος,
και πώς ελέπ’ς ονέρ’τα;
Η ψ̌η σ’ άμον μαύρον πουλίν
και η καρδία σ’ πέτρα

Γονάτ’σον σο εικονοστάσ’
και ποίσον μετανοίας
Να συχωρά σε ο Θεόν
κι άλλο μη καί͜εις καρδίας