
Στιχουργοί: Πόλυς Παυλίδης
Συνθέτες: Πόλυς Παυλίδης
Πέει με, πουλί μ’, ντ’ εποίκα σε
και πάντα φαρμακώντς με;
Μ’ ατά τα τσ̌αλιμόπα σου¹
εμέν θα παλαλώντς με
Γλυκέα τα στομόχ̌ειλα σ’,
νόστιμον το λαλόπο σ’
Γιατί τιδέν ’κι λένε με
ντο έχ̌’ απέσ’ το ψ̌όπο σ’;
Άσ̌κεμον έχω ταπιάτ’,
ὰμα καλόν καρδίαν
Αφού ’κι ινανεύ’ς ατο
να έ͜εις την αμαρτίαν
Άδικα τυραννίγουμες
και -ν- άδικα πονούμε
Εγώ εσέν εγάπεσα
κι εσέν θα στεφανούμαι| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| ὰμα | αλλά | ama/ammā | |
| απέσ’ | μέσα | ||
| άσ̌κεμον | άσχημο, κακότροπο | ||
| ατά | αυτά | ||
| γλυκέα | (επιρρ.) γλυκά | ||
| έ͜εις | έχεις | ||
| εγάπεσα | αγάπησα | ||
| εποίκα | έκανα, έφτιαξα | ποιέω-ῶ | |
| έχ̌’ | έχει | ||
| ινανεύ’ς | πιστεύεις, εμπιστεύεσαι | inanmak | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| λαλόπο | φωνούλα | ||
| παλαλώντς | τρελαίνεις | ||
| πέει | (προστ.) πες | ||
| στεφανούμαι | στεφανώνομαι | ||
| στομόχ̌ειλα | τα χείλια του στόματος | ||
| ταπιάτ’ | συνήθεια, χαρακτηριστικό, ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου | tabiat/ṭabīʿat | |
| τιδέν | τίποτα | ||
| τσ̌αλιμόπα | (υποκορ.) επιδέξιες κινήσεις (σε χορό κ.ά.), σκέρτσα, καμώματα | çalım + -όπον | |
| φαρμακώντς | φαρμακώνεις | ||
| ψ̌όπο | ψυχούλα |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| ὰμα | αλλά | ama/ammā | |
| απέσ’ | μέσα | ||
| άσ̌κεμον | άσχημο, κακότροπο | ||
| ατά | αυτά | ||
| γλυκέα | (επιρρ.) γλυκά | ||
| έ͜εις | έχεις | ||
| εγάπεσα | αγάπησα | ||
| εποίκα | έκανα, έφτιαξα | ποιέω-ῶ | |
| έχ̌’ | έχει | ||
| ινανεύ’ς | πιστεύεις, εμπιστεύεσαι | inanmak | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| λαλόπο | φωνούλα | ||
| παλαλώντς | τρελαίνεις | ||
| πέει | (προστ.) πες | ||
| στεφανούμαι | στεφανώνομαι | ||
| στομόχ̌ειλα | τα χείλια του στόματος | ||
| ταπιάτ’ | συνήθεια, χαρακτηριστικό, ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου | tabiat/ṭabīʿat | |
| τιδέν | τίποτα | ||
| τσ̌αλιμόπα | (υποκορ.) επιδέξιες κινήσεις (σε χορό κ.ά.), σκέρτσα, καμώματα | çalım + -όπον | |
| φαρμακώντς | φαρμακώνεις | ||
| ψ̌όπο | ψυχούλα |

¹ Ακούγεται πιθ. εκ παραδρομής να τραγουδάει «μετ’ ατά τσ̌αλιμόπα σου»
