Γέρος είμαι ’κ’ επορώ

Γέρος είμαι ’κ’ επορώ
και με το παστόν’
να περπατώ ο καημένον
Ατό ’κ’ έν’ σωστόν!

Τα χ̌ερόπα μουν τρομάζ’νε
σα γεράματα
Ο Θεόν πα ξάι ’κ’ εποίκεν
ίσα πράγματα

Τα ποδάρι͜α μ’ κόφκουνταν,
άλλο ’κ’ επορώ!
Εμαρέθεν η καρδία μ’,
’κι θέλω να ζω

Τα χρόνι͜α μ’ επέρασαν,
ένταν ψέματα
Ό,τι τρώω κι ό,τι πίνω
ούλι͜α αίματα