Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Σε δύο ελάτι͜α αναμεσά θα χτίζω λαϊστέραν Να έρ’ται και λαΐσ̌κεται τ’ εμόν η περιστέρα Οι χ̌εράδες επλέθυναν ’ταράγανε σ’ ορμάνια Αηλί και βάι τα πρόατα ντο είν’ χωρίς τσ̌οπάνια Τ’ οσπίτ’ν ατ’ς αν ’κ’ εξέρετεν σ’ ορμίν πέραν καικά έν’ Πάει κι έρ’ται ση κυρού εθε, σ’ αντρού ατ’ς ’κ’ ενεπάεν
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| αναμεσά | ανάμεσα | ||
| αντρού | άντρα | ||
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| εθε | (αντων. γ’ προσώπ.) του/της | από το ομηρικό έθεν (< ε + επίθημα -θεν, πρβλ. εμέθεν, σέθεν). Η ψίλωση έθεν > εθε προτιμήθηκε για ομοιομορφία με τους τύπους που αρχίζουν από α- | |
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| ελάτι͜α | έλατα | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| έν’ | είναι | ||
| ενεπάεν | αναπαύτηκε | ||
| εξέρετεν | ξέρετε | ||
| επλέθυναν | πλήθυναν | ||
| έρ’ται | έρχεται | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καικά | προς τα κάτω, εκεί ακριβώς, κοντά | ||
| κυρού | πατέρα | ||
| λαΐσ̌κεται | κουνιέται πέρα-δώθε | ||
| λαϊστέραν | κούνια, μτφ. γυναίκα που κουνιέται πολύ όταν περπατάει | ||
| ορμάνια | δάση | orman | |
| ορμίν | ρυάκι, ρεματιά | ||
| οσπίτ’ν | σπίτι | hospitium<hospes | |
| πρόατα | πρόβατα | ||
| ’ταράγανε | (εταράγανε) αναμίχθηκαν, ανακατεύτηκαν, μπλέχτηκαν | ταράσσω | |
| χ̌εράδες | χήρες |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| αναμεσά | ανάμεσα | ||
| αντρού | άντρα | ||
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| εθε | (αντων. γ’ προσώπ.) του/της | από το ομηρικό έθεν (< ε + επίθημα -θεν, πρβλ. εμέθεν, σέθεν). Η ψίλωση έθεν > εθε προτιμήθηκε για ομοιομορφία με τους τύπους που αρχίζουν από α- | |
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| ελάτι͜α | έλατα | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| έν’ | είναι | ||
| ενεπάεν | αναπαύτηκε | ||
| εξέρετεν | ξέρετε | ||
| επλέθυναν | πλήθυναν | ||
| έρ’ται | έρχεται | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καικά | προς τα κάτω, εκεί ακριβώς, κοντά | ||
| κυρού | πατέρα | ||
| λαΐσ̌κεται | κουνιέται πέρα-δώθε | ||
| λαϊστέραν | κούνια, μτφ. γυναίκα που κουνιέται πολύ όταν περπατάει | ||
| ορμάνια | δάση | orman | |
| ορμίν | ρυάκι, ρεματιά | ||
| οσπίτ’ν | σπίτι | hospitium<hospes | |
| πρόατα | πρόβατα | ||
| ’ταράγανε | (εταράγανε) αναμίχθηκαν, ανακατεύτηκαν, μπλέχτηκαν | ταράσσω | |
| χ̌εράδες | χήρες |
