Πού είσαι και ’κι φαίνεσαι;

Πού είσαι και ’κι φαίνεσαι;
τ’ ομμάτι μ’ αραεύ’ σε!
Ατό το μαύρον το λετσ̌έκ’
και ντ’ έμορφα ιεύ’ σε!

Εξέβα απάν’ σο Ποζ-Τεπέ
είδα -ν- αφκά το κάμπον
Εσύ -ν- ισ̌μάρ’ εποίν’νες με
με το λετσ̌έκ’ σ’ το μαύρον

Ατό το μαύρον το λετσ̌έκ’
και ντό δέντς χαμελά -ι;
Πασ̌κείμ’ ντο έν’ ας σην εντροπή σ’,
ας σον εξέρτς πολλά-ι;