Να ’ίνεσαι τριαντάφυλλον

Να ’ίνεσαι τριαντάφυλλον
σο χέρι μ’ να κρατώ σε -ν
Όντες θέλω μυρίσκουμαι
κι όντες θέλω φιλώ σε -ν

Όλεν την νύχταν σ’ όρωμα μ’,
πουλί μ’, εσέν ελέπω
Ντο κείσαι σ’ εγκαλόπο μου
και τα μαλλόπα σ’ πλέκω

Αν θέλτς, πουλί μ’, πάντα να ζω
και πάντα να ελέπ’ς με
Με το γλυκύν την καλατσ̌ή σ’
«τ’ εμόν είσαι» να λες με -ν

Δύο άστρα είν’ σον ουρανόν,
τ’ έναν πολλά -ν- ομοι͜άει σε -ν
Σπιχτά δέσον το σπαρέλι σ’,
λύεται κι εντροπι͜άει σε -ν