Τσιμερίτ’κα

[Και] Πώς ’κι τσ̌οκεύ’νε τα ραχι͜ά
όντες αναστενάζω;
Η σεβτά ’κι πουλίεται
να στείλω ν’ αγοράζω

[Και -ν-] Η σεβτά να ’πουλίουτουν
εγώ τιδέν ’κ’ εθέλ’να
Παράδες, κάτ’, θ’ ευρίουσαν
θα εγόραζα κι επαίρ’να

[Και] Σεβτάν έχω, σεβτάν πουλώ
Άι! Σεβταλής γυρίζω
Σεβτάν έχω σο καρδόπο μ’
και πώς να/θα ταγιανίζω;

♫

Ση κρεβατί’ σ’ το γιάν’ καικά
σα ποδάρι͜α σ’ μερέαν
Ολίγον τόπον ποίσον με
τσούνας γεννεμασέαν

[Και -ν-] Ανάθεμα τη μάνα σουΤ’
την τσούναν την Οβραίισσα/Εβραίισσα
’Κ’ εφέκε με να χ̌αίρουμαι
και με τ’ εσέν την νέισσα

♫

[Όι, όι, όι, όι]
Τ’ αιϊδόπον βόσ̌κεται
σ̌υρίζ’ ατο κλώσ̌κεται
Εγώ τηνάν αγαπώ
[και] ταραπολούζ’ ζώσ̌κεται

[Όι, όι, όι, όι]
[Και] Τ’ οσπίτι σ’ να ’χαλάουτουν
οξ̌ουκά ν’ απομένες
[Έι] Πουθέν μιγκίν να μ’ εύρηκες
σ’ εμέτερα να επέγ’νες

♫

[Εχ! Και] Φεγγαρολούστ’, μικρόν αρνί μ’
έρ’ται γιοσμάς ο ήλι͜ον
Να φιλεί κερασόχ̌ειλα
μάγ’λον κόκκινον μήλον

Να ’ίνουμαι γουρπάνι σ’
ευρίγουμαι σο γιάνι σ’
[Και -ν-] Εσύ τισ̌έκ’ και μαξιλάρ’
κι εγώ γεργάν’ απάν’ ι-σ’

[Εχ! Και] Με τ’ αγγελοκανατόπα σ’
Σπιχταγκαλι͜άστ’¹ εμένα
Να μη σούται ο Χάροντας
και παίρ’ με απ’ εσένα²

Να ’ίνουμαι γουρπάνι σ’
ευρίγουμαι σο γιάνι σ’
Εσύ τισ̌έκ’ και μαξιλάρ’
κι εγώ γεργάν’ απάν’ ι-σ’