
Στιχουργοί: Κώστας Τσιλφίδης | Παναγιώτης Θεοδωρίδης
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Εσέν που εζωγράφ’σε σε,
πουλόπο μ’, ο Θεός -ι
Ας σ’ άστρα επέρεν την πογιάν
κι ας σον ήλιον το φως -ι
Οσήμερον γιορτά͜εις εσύ
γιορτάζ’ κι όλιον η φύση
Κουρφεύκεται ντ’ εποίκε σε
τσ̌ιτσ̌άκ’ τη παραδεισί’
Αγγελικόν ο πρόσωπο σ’,
τα χ̌είλι͜α σ’ στάζ’νε μέλι
Μετ’ εσέν που βραδι͜άσ̌κεται
να ξημερών’ ’κι θέλει
Αούτο τ’ εσόν η σεβτά
τεά θ’ έτον αλλέτ’κον
Ατό τιδέν ’κι ’ίνεται
το πείσμα/τ’ ινιάτι σ’ το Κοσμέτ’κον| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αούτο | αυτό/ή | ||
| ας σ’ | (ας σου) από του, από τότε που/αφότου, (ας σο) από το/τα | ||
| ας σον | απ’ τον | ασό σον (από τον) | |
| ατό | αυτό | ||
| βραδι͜άσ̌κεται | βραδιάζεται, νυχτώνεται, τον βρίσκει η νύχτα πριν προλάβει να φτάσει κάπου ή να κάνει κάτι | ||
| γιορτά͜εις | γιορτάζεις | ||
| εζωγράφ’σε | ζωγράφισε | ||
| επέρεν | πήρε | ||
| εποίκε | έκανε, έφτιαξε | ποιέω-ῶ | |
| εσόν | δικός/ή/ό σου | ||
| έτον | ήταν | ||
| ’ίνεται | γίνεται | ||
| ινιάτι | γινάτι, πείσμα | inat/ʿinād | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κουρφεύκεται | παινεύεται, περηφανεύεται | ||
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| όλιον | όλο, ολόκληρο | ||
| οσήμερον | σήμερα | ||
| παραδεισί’ | παραδείσου | ||
| πείσμα | στοίχημα | ||
| πογιάν | μπογιά, βαφή, χρώμα | boya | |
| πουλόπο | πουλάκι | ||
| σεβτά | αγάπη, έρωτας | sevda/sevdā | |
| στάζ’νε | στάζουνε | ||
| τεά | τάχα, δήθεν, υποτίθεται | deyü (οθωμ. περιόδου) | |
| τιδέν | τίποτα | ||
| τσ̌ιτσ̌άκ’ | άνθος, λουλούδι | çiçek |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αούτο | αυτό/ή | ||
| ας σ’ | (ας σου) από του, από τότε που/αφότου, (ας σο) από το/τα | ||
| ας σον | απ’ τον | ασό σον (από τον) | |
| ατό | αυτό | ||
| βραδι͜άσ̌κεται | βραδιάζεται, νυχτώνεται, τον βρίσκει η νύχτα πριν προλάβει να φτάσει κάπου ή να κάνει κάτι | ||
| γιορτά͜εις | γιορτάζεις | ||
| εζωγράφ’σε | ζωγράφισε | ||
| επέρεν | πήρε | ||
| εποίκε | έκανε, έφτιαξε | ποιέω-ῶ | |
| εσόν | δικός/ή/ό σου | ||
| έτον | ήταν | ||
| ’ίνεται | γίνεται | ||
| ινιάτι | γινάτι, πείσμα | inat/ʿinād | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κουρφεύκεται | παινεύεται, περηφανεύεται | ||
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| όλιον | όλο, ολόκληρο | ||
| οσήμερον | σήμερα | ||
| παραδεισί’ | παραδείσου | ||
| πείσμα | στοίχημα | ||
| πογιάν | μπογιά, βαφή, χρώμα | boya | |
| πουλόπο | πουλάκι | ||
| σεβτά | αγάπη, έρωτας | sevda/sevdā | |
| στάζ’νε | στάζουνε | ||
| τεά | τάχα, δήθεν, υποτίθεται | deyü (οθωμ. περιόδου) | |
| τιδέν | τίποτα | ||
| τσ̌ιτσ̌άκ’ | άνθος, λουλούδι | çiçek |

