Πιπιλομμάταινα

Την πιπιλομμάταινα,
ούι! ανάθεμ’ ατέναν
Κι αν ’κι δί’τε μ’ ατέναν
φυγαδά̤ζομ’ ατέναν

Ε! παιδία ντό λέτεν;
Πάμε ση χαμαιλέτεν;
Κλέφτομε -ν- έναν κορίτσ’,
καν’νάν τιδέν μη λέτεν

Έμορφος είσ’ έμορφος
τιδέν ’κ’ έχω να λέγω
’Γώ πα παλληκάρ’ είμαι
το καρδόπο σ’ θα καίγω