Ση γούλαν ατ’ς ετάχεψα

Ασ’ ούλα̤ τα πετούμενα
ο ψύλλον έχ̌’ τη χάρην,
Πατεί φιλεί την έμορφον
απάν’  σο μαξιλάριν

Τάι ’λέγ̆εινες, πουλί μ’, τάι ’λέγ̆εινες;
Το μεντίλι μ’, τάι ’παίρ’νες;
Οψέ αδά σην ώραν,
εσύ, πουλί μ’, τάι ’λέγ̆εινες;

Σον Αϊ-Λίαν αφκακέσ’
θερίζ’ τ’ εμόν τ’ αρνόπον,
Ντ’ έμορφα και νόστιμα
κρατεί το καγανόπον;

Ποπάδες και πνευματικοί
όλοι φορούν καμίσι͜α
Ση γούλαν ατ’ς ετάχεψα
σταυρόν με τα ζινίχ̌ι͜α