Στιχουργοί: Σάββας Λαζαρίδης
Συνθέτες: Σάββας Λαζαρίδης
Η ξενιτεία έχ̌’ καημόν,
σον θάνατον λυπάσαι
Τ’ έναν ευτάει σε περισ̌άν’,
τ’ άλλο, ας σον κόσμον χάν’ σε
Ν’ αηλί εμέναν τον καρίπ’,
μάνα μ’, τον μαναχόν -ι
Απάν’ σον κόσμον έρημος
και -ν- άμον ορφανόν -ι
Αροθυμία τρώει την ψ̌η μ’,
τρώει με κι αναστενάζω
Ση μαναχ̌ίαν, άχαρον,
εγώ πώς να βαστάζω;
Αροθυμία -ν- έφαεν
τη καρδι͜άς ι-μ’ τ’ ημ’σόν -ι
Μακρά - μακρά ντο στέκομε,
εμέν θα θανατώνει!| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απάν’ | πάνω | ||
| αροθυμία | νοσταλγία | ||
| ας σον | απ’ τον | ασό σον (από τον) | |
| ευτάει | κάνει, φτιάχνει | εὐθειάζω | |
| έφαεν | έφαγε | ||
| έχ̌’ | έχει | ||
| ημ’σόν | μισό/η | ||
| θάνατον | θάνατος | ||
| καρδι͜άς | (τη, γεν.) καρδιάς, (τα, ονομ. πληθ.) καρδιές | ||
| καρίπ’ | μοναχικό, ορφανό, εξαθλιωμένο | garip/ġarīb | |
| μακρά | (επιρρ.) μακριά, (επιθ.) μακρινά, απομακρυσμένα | ||
| μαναχ̌ίαν | μοναξιά | ||
| μαναχόν | (έναρθρο) μοναχός, μοναχό, (επίρρ) μόνο/μοναχά | ||
| ν’ αηλί | αλίμονο | μεσαιων. ελλ. ἀλί<ἀ- + ἠλί (εβραϊκά אל)= θεός | |
| περισ̌άν’ | εξαθλιωμένo, κακομοίρη, δυστυχή | perişan/perīşān | |
| στέκομε | στέκουμε | ||
| χάν’ | χάνει, παύει να έχει, διώχνει | ||
| ψ̌η | ψυχή |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απάν’ | πάνω | ||
| αροθυμία | νοσταλγία | ||
| ας σον | απ’ τον | ασό σον (από τον) | |
| ευτάει | κάνει, φτιάχνει | εὐθειάζω | |
| έφαεν | έφαγε | ||
| έχ̌’ | έχει | ||
| ημ’σόν | μισό/η | ||
| θάνατον | θάνατος | ||
| καρδι͜άς | (τη, γεν.) καρδιάς, (τα, ονομ. πληθ.) καρδιές | ||
| καρίπ’ | μοναχικό, ορφανό, εξαθλιωμένο | garip/ġarīb | |
| μακρά | (επιρρ.) μακριά, (επιθ.) μακρινά, απομακρυσμένα | ||
| μαναχ̌ίαν | μοναξιά | ||
| μαναχόν | (έναρθρο) μοναχός, μοναχό, (επίρρ) μόνο/μοναχά | ||
| ν’ αηλί | αλίμονο | μεσαιων. ελλ. ἀλί<ἀ- + ἠλί (εβραϊκά אל)= θεός | |
| περισ̌άν’ | εξαθλιωμένo, κακομοίρη, δυστυχή | perişan/perīşān | |
| στέκομε | στέκουμε | ||
| χάν’ | χάνει, παύει να έχει, διώχνει | ||
| ψ̌η | ψυχή |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 