Υποφέρω

Υποφέρω που τ’ ομμάτι͜α σ’
’κι τερούνε με -ν
Υποφέρω που τα χ̌είλι͜α σ’
’κι φιλούνε με -ν

Η εγάπ’ έν’, νε πουλόπο μ’,
ασ’ όλεν το καλόν
Έναν ώραν αν αφήντς με
εθαρρώ ’κι ζω
Έναν ώραν αν αφήντς με
εθαρρώ ’κι ζω
Η εγάπ’ έν’, νε πουλόπο μ’,
ασ’ όλεν το καλόν

Υποφέρω που τ’ ομμάτι͜α σ’
’κι τερούνε με -ν
Υποφέρω που τα χ̌είλι͜α σ’
’κι φιλούνε με -ν

Η εγάπ’ έν’, νε πουλόπο μ’,
ασ’ όλεν το καλόν
Έναν ώραν αν αφήντς με
εθαρρώ ’κι ζω
Έναν ώραν αν αφήντς με
εθαρρώ ’κι ζω
Η εγάπ’ έν’, νε πουλόπο μ’,
ασ’ όλεν το καλόν

Θ’ αποθάνω, νε πουλόπο μ’
εγώ για τ’ εσέν
Θ’ αποθάνω έναν ώραν
αν κείσαι μετ’ εμέν

Η εγάπ’ έν’, νε πουλόπο μ’,
ασ’ όλεν το καλόν
Έναν ώραν αν αφήντς με
εθαρρώ ’κι ζω
Έναν ώραν αν αφήντς με
εθαρρώ ’κι ζω
Η εγάπ’ έν’, νε πουλόπο μ’,
ασ’ όλεν το καλόν

Θ’ αποθάνω και το κρίμαν
θα έ͜εις ατ’ εσύ
και θα τυραννίεσαι
σ’ όλεν τη ζωήν

Η εγάπ’ έν’, νε πουλόπο μ’,
ασ’ όλεν το καλόν
Έναν ώραν αν αφήντς με
εθαρρώ ’κι ζω
Έναν ώραν αν αφήντς με
εθαρρώ ’κι ζω
Η εγάπ’ έν’, νε πουλόπο μ’,
ασ’ όλεν το καλόν