Στιχουργοί: Νάκος Ευσταθιάδης
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Αηδόν’ έμ’νε γλυκόλαλον
και τη χαράς πουλόπον
Νε, νασάν εμέν, νε!
’Κελάηδανα κι εχ̌αίρουμ’νε
ψηλά σ’ έναν ραχ̌ι͜όπον
Νε, νασάν εμέν, νε!
Ετέρ’να τοι Τραντέλλενους
με τ’ άρματα σα κάστρα
Νε, νασάν εμέν, νε!
Κι εγώ εκράτ’να τ’ς άγνεφους
ημέραν και με τ’ άστρα
Νε, νασάν εμέν, νε!
Και έρθαν χρόνια δίσεκτα,
ελλάεν αφεντία
Νε, ν’ αϊλί εμέν, νε!
Και πώς εγώ να κελαηδώ;
εκόπεν η λαλία μ’
Νε, ν’ αϊλί εμέν, νε!| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| άγνεφους | ξύπνιους | ||
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| άρματα | όπλα | armum |  |
| αφεντία | διακυβέρνηση | ||
| εκόπεν | κόπηκε | ||
| εκράτ’να | κρατούσα | ||
| ελλάεν | άλλαξε | ||
| έμ’νε | ήμουν | ||
| έρθαν | ήρθαν | ||
| ετέρ’να | κοιτούσα | ||
| εχ̌αίρουμ’νε | χαιρόμουν | ||
| λαλία | λαλιά, φωνή | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| νασάν | χαρά σε | ||
| πουλόπον | πουλάκι | ||
| ραχ̌ι͜όπον | ραχούλα, μικρό βουνό | ||
| τοι | τους/τις |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| άγνεφους | ξύπνιους | ||
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| άρματα | όπλα | armum | |
| αφεντία | διακυβέρνηση | ||
| εκόπεν | κόπηκε | ||
| εκράτ’να | κρατούσα | ||
| ελλάεν | άλλαξε | ||
| έμ’νε | ήμουν | ||
| έρθαν | ήρθαν | ||
| ετέρ’να | κοιτούσα | ||
| εχ̌αίρουμ’νε | χαιρόμουν | ||
| λαλία | λαλιά, φωνή | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| νασάν | χαρά σε | ||
| πουλόπον | πουλάκι | ||
| ραχ̌ι͜όπον | ραχούλα, μικρό βουνό | ||
| τοι | τους/τις |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 