Στιχουργοί: Γρηγόρης Κοτανίδης
Συνθέτες: Αθανάσιος Τσολερίδης
Τα παιδία ας σον Πόντον
σύρ’νε, μάνα μ’, το χορόν
Τα ποδάρι͜α κρού’ν σο χώμαν
και η ψ̌η σον ουρανόν
Γουρπάν’ ευτάγ’ ατα,¹
σην καρδία μ’ έχ’ ατα
Πάντα άξια!
Εγώ να λελεύ’ ατα!
Τα κορτσόπα και τ’ αγούρι͜α
όλ’ εντάμαν ση ζωή
Η Ελλάδα έν’ καρδία
και οι Πόντιοι η ψ̌η
Γουρπάν’ ευτάγ’ ατα,¹
σην καρδία μ’ έχ’ ατα
Πάντα άξια!
Εγώ να λελεύ’ ατα!
Σην ανατολήν, ση δύση
σο νότον και σο βορρά
Των Ποντίων η λαλία
’ς σα αρχαία ελληνικά
Γουρπάν’ ευτάγ’ ατα,¹
σην καρδία μ’ έχ’ ατα
Πάντα άξια!
Εγώ να λελεύ’ ατα!
Αετόπουλα, ιέψτεν
με καρδία και με ψ̌ην
Πάντα πρώτοι σα χορόντας,
πάντα πρώτοι ση ζωήν
Γουρπάν’ ευτάγ’ ατα,¹
σην καρδία μ’ έχ’ ατα
Πάντα άξια!
Εγώ να λελεύ’ ατα!
Την παράδοση κρατέστεν
σην καρδι͜ά σταυραετός
Τρία χιλιάδες χρόνι͜α
σον Πόντον ελληνισμός
Γουρπάν’ ευτάγ’ ατα,¹
σην καρδία μ’ έχ’ ατα
Πάντα άξια!
Εγώ να λελεύ’ ατα!
Η λύρα ’πέρεν φωτίαν
σο καινούρ’ τη γενεάν
Τ’ εμετέρ’ οι γεροντάδες
έχ’νε το κιφάλ’ ψηλά
Γουρπάν’ ευτάγ’ ατα,¹
σην καρδία μ’ έχ’ ατα
Πάντα άξια!
Εγώ να λελεύ’ ατα!| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αγούρι͜α | αγόρια νέα | ||
| ας σον | απ’ τον | ασό σον (από τον) | |
| ατα | αυτά | ||
| γενεάν | γενιά | ||
| γεροντάδες | γέροι | ||
| γουρπάν’ | θυσία | kurban/ḳurbān | |
| εμετέρ’ | ημέτεροι, δικοί μας, οικείοι μας, φίλα προσκείμενοι σ' εμάς | ἡμέτερος | |
| έν’ | είναι | ||
| εντάμαν | μαζί | ||
| ευτάγ’ | κάνω/ει, φτιάχνω/ει | εὐθειάζω | |
| έχ’νε | έχουνε | ||
| ιέψτεν | (προστ.) ταιριάξτε | uymak | |
| καινούρ’ | καινούριο/α | ||
| κιφάλ’ | κεφάλι | ||
| κορτσόπα | κοριτσάκια | ||
| κρατέστεν | κρατήστε | ||
| κρού’ν | χτυπούν | κρούω | |
| λαλία | λαλιά, φωνή | ||
| λελεύ’ | χαίρομαι/εται | ||
| νότον | υγρασία, ιδίως η πρωινή | νότος | |
| όλ’ | όλοι/ες/α | ||
| παιδία | παιδιά | ||
| ’πέρεν | (επέρεν) πήρε | ||
| ποδάρι͜α | πόδια | ||
| ’ς | (ας) από | ||
| σύρ’νε | σέρνουν, τραβούν, ρίχνουν | ||
| χορόντας | (ονομ. τα) χοροί, (αιτ.) χορούς | ||
| ψ̌η | ψυχή | ||
| ψ̌ην | ψυχή |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αγούρι͜α | αγόρια νέα | ||
| ας σον | απ’ τον | ασό σον (από τον) | |
| ατα | αυτά | ||
| γενεάν | γενιά | ||
| γεροντάδες | γέροι | ||
| γουρπάν’ | θυσία | kurban/ḳurbān | |
| εμετέρ’ | ημέτεροι, δικοί μας, οικείοι μας, φίλα προσκείμενοι σ' εμάς | ἡμέτερος | |
| έν’ | είναι | ||
| εντάμαν | μαζί | ||
| ευτάγ’ | κάνω/ει, φτιάχνω/ει | εὐθειάζω | |
| έχ’νε | έχουνε | ||
| ιέψτεν | (προστ.) ταιριάξτε | uymak | |
| καινούρ’ | καινούριο/α | ||
| κιφάλ’ | κεφάλι | ||
| κορτσόπα | κοριτσάκια | ||
| κρατέστεν | κρατήστε | ||
| κρού’ν | χτυπούν | κρούω | |
| λαλία | λαλιά, φωνή | ||
| λελεύ’ | χαίρομαι/εται | ||
| νότον | υγρασία, ιδίως η πρωινή | νότος | |
| όλ’ | όλοι/ες/α | ||
| παιδία | παιδιά | ||
| ’πέρεν | (επέρεν) πήρε | ||
| ποδάρι͜α | πόδια | ||
| ’ς | (ας) από | ||
| σύρ’νε | σέρνουν, τραβούν, ρίχνουν | ||
| χορόντας | (ονομ. τα) χοροί, (αιτ.) χορούς | ||
| ψ̌η | ψυχή | ||
| ψ̌ην | ψυχή |
¹ Η εκφράση «γουρπάν’ ευτάγ’ ατα» στην ποντιακή έχει τη σημασία του «να τα θυσιάσω/προσφέρω ως θυσία» που εδώ είναι μάλλον αδόκιμη η χρήση της. Πιθανότατα ο στιχουργός να ήθελε να καταγράψει κάτι ανάλογο του «γουρπάν’ σ’ ατά να ’ίνουμαι», δλδ να γίνω θυσία για χάρη τους ή μτφ. να τα χαρώ.
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 