Μαργαρίτας φτυλίζω

Μαργαρίτας φτυλίζω,
αγαπάς ’κι αγαπάς με
[Το μελαχρινόν]
Πουλί μ’, τα φυλλοκάρδι͜α μ’
καίγουν’, αναστενάζ’νε
[Ντό να ’ίνουμαι;]
Πουλί μ’, τα φυλλοκάρδι͜α μ’
καίγουν’, αναστενάζ’νε
[Ωχ! Αϊλί εμέν!]

Αγαπώ σε, νουνίζω,
φτυλίζω μαργαρίτας
[Το μελαχρινόν]
Ας σ’ ομμάτι͜α μ’ τα δάκρυ͜α
τρέχ’νε άμον σταλαγμίτας
[Ντό να ’ίνουμαι;]

Γουρπάνι σ’ να ’ίνουμαι!
Σκουτουλίζ’ ευωδία σ’
[Το μελαχρινόν]
Χαλάλ’ όλι͜α σ’ εσέναν,
κεμεντζ̌έν, τραγωδίας
[Τρώγω σε, πουλί μ’!]
Χαλάλ’ όλι͜α σ’ εσέναν
Κεμεντζ̌έν, τραγωδίας
[Τρώγω σε, γιαβρί μ’!]

Μανουσ̌άκ’ το φίλεμα σ’,
εγκάλι͜α σ’ μυρωμένον
[Το μελαχρινόν]
Σα κάλλι͜α, σ’ εμορφίας
είσαι τονατεμένον
[Τρώγω σε, πουλί μ’!]
σα κάλλι͜α, σ’ εμορφίας
είσαι τονατεμένον
[Ωχ! Αϊλί εμέν!]

Σα παρχάρι͜α τ’ αηδόνι͜α
γλυκέα κελαηδούνε
[Το μελαχρινόν]
Τη σεβντάς ζευγαρόπα
χ̌αίρουνταν, τραγωδούνε
[Ντό να ’ίνουμαι;]
Τη σεβντάς ζευγαρόπα
[Τρώγω σε, πουλί μ’!]