Στιχουργοί: Ελένη Σιαμίδου
Συνθέτες: Αλέξανδρος Παρχαρίδης
Με ντου εσ’κώθες κι έφυες,
ας σίναν εφοέθες;
Λάχ̌’ το κρυφόν το θέλεμαν
τη καρδι͜άς ι-σ’ εγρέθες
Άμον καρβών’ ντο καίεται
εγάπη σ’ ετελέθεν
Γιαβάς̌-γιαβάσ̌ι͜α τ’ άψιμον
εβζήεν κι εχωνεύτεν
Όθεν καικά τσ̌ατεύω σε
μουστρώντς κι αγροτερείς με
Πέει με, ντ’ εσέγκες με το νου σ’
κι ευτάς πως ’κ’ εγνωρί͜εις με;
Απόκρυφα θα έρχουμαι
και κάθουμαι σο γιάνι σ’
να ’λέπω ντ’ άγνα φτιλακίζ’
και συντρομάζ’ τ’ απάν’ ι-σ’| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αγροτερείς | αγριοκοιτάς | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απάν’ | πάνω | ||
| άψιμον | φωτιά | ||
| γιαβάς̌ | αργά | yavaş | |
| γιαβάσ̌ι͜α | αργά | yavaş | |
| γιάνι | πλάι, πλευρό | yan | |
| εβζήεν | έσβησε | ||
| εγάπη | αγάπη | ||
| εγνωρί͜εις | γνωρίζεις | ||
| εγρέθες | αγριεύτηκες, καταβλήθηκες από ανεξήγητο φόβο | ||
| έρχουμαι | έρχομαι | ||
| εσέγκες | έβαλες, εισήγαγες | ||
| εσ’κώθες | σηκώθηκες | ||
| ετελέθεν | (αμτβ.) τελείωσε, εξαντλήθηκε, μτφ. πέθανε | ||
| ευτάς | κάνεις, φτιάχνεις | εὐθειάζω | |
| εφοέθες | φοβήθηκες | ||
| έφυες | έφυγες | ||
| εχωνεύτεν | (για μέταλλο) έλιωσε, (για τροφή) χωνεύτηκε, (για εστία φωτιάς) έσβησε και δεν βγάζει φλόγα, απανθρακώθηκε | ||
| θέλεμαν | θέλημα | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κάθουμαι | κάθομαι | ||
| καίεται | καίγεται | ||
| καικά | προς τα κάτω, εκεί ακριβώς, κοντά | ||
| καρβών’ | κάρβουνο | ||
| καρδι͜άς | (τη, γεν.) καρδιάς, (τα, ονομ. πληθ.) καρδιές | ||
| λάχ̌’ | είθε, μακάρι, μήπως και (με την ελπίδα να συμβεί) | ||
| ’λέπω | (ελέπω) βλέπω | ||
| μουστρώντς | σκυθρωπιάζεις, συνοφρυώνεσαι | ||
| ντ’ άγνα | τι περίεργα; τι αλλόκοτα; τι αξιοθαύμαστα; | ||
| ντου | ότι, που, αυτό/ά που | ||
| όθεν | όπου, οπουδήποτε, σε όποιον | ||
| πέει | (προστ.) πες | ||
| σίναν | (σε τίναν) σε ποιον/α; | ||
| συντρομάζ’ | τρέμει ολόκληρος/η/ο | ||
| τσ̌ατεύω | συναντώ (τυχαία), τυχαίνω | çatmak | |
| φτιλακίζ’ | σπαρταρά, πάλλεται γρήγορα |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αγροτερείς | αγριοκοιτάς | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απάν’ | πάνω | ||
| άψιμον | φωτιά | ||
| γιαβάς̌ | αργά | yavaş | |
| γιαβάσ̌ι͜α | αργά | yavaş | |
| γιάνι | πλάι, πλευρό | yan | |
| εβζήεν | έσβησε | ||
| εγάπη | αγάπη | ||
| εγνωρί͜εις | γνωρίζεις | ||
| εγρέθες | αγριεύτηκες, καταβλήθηκες από ανεξήγητο φόβο | ||
| έρχουμαι | έρχομαι | ||
| εσέγκες | έβαλες, εισήγαγες | ||
| εσ’κώθες | σηκώθηκες | ||
| ετελέθεν | (αμτβ.) τελείωσε, εξαντλήθηκε, μτφ. πέθανε | ||
| ευτάς | κάνεις, φτιάχνεις | εὐθειάζω | |
| εφοέθες | φοβήθηκες | ||
| έφυες | έφυγες | ||
| εχωνεύτεν | (για μέταλλο) έλιωσε, (για τροφή) χωνεύτηκε, (για εστία φωτιάς) έσβησε και δεν βγάζει φλόγα, απανθρακώθηκε | ||
| θέλεμαν | θέλημα | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κάθουμαι | κάθομαι | ||
| καίεται | καίγεται | ||
| καικά | προς τα κάτω, εκεί ακριβώς, κοντά | ||
| καρβών’ | κάρβουνο | ||
| καρδι͜άς | (τη, γεν.) καρδιάς, (τα, ονομ. πληθ.) καρδιές | ||
| λάχ̌’ | είθε, μακάρι, μήπως και (με την ελπίδα να συμβεί) | ||
| ’λέπω | (ελέπω) βλέπω | ||
| μουστρώντς | σκυθρωπιάζεις, συνοφρυώνεσαι | ||
| ντ’ άγνα | τι περίεργα; τι αλλόκοτα; τι αξιοθαύμαστα; | ||
| ντου | ότι, που, αυτό/ά που | ||
| όθεν | όπου, οπουδήποτε, σε όποιον | ||
| πέει | (προστ.) πες | ||
| σίναν | (σε τίναν) σε ποιον/α; | ||
| συντρομάζ’ | τρέμει ολόκληρος/η/ο | ||
| τσ̌ατεύω | συναντώ (τυχαία), τυχαίνω | çatmak | |
| φτιλακίζ’ | σπαρταρά, πάλλεται γρήγορα |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 