Στιχουργοί: Μάκης Ερημίτης
Συνθέτες: Μάκης Ερημίτης
Που είσαι, Μεγαλέξανδρε;
Για έλα ένα βράδον
ψηλά σον ουρανόν
Με τ’ άλογον καβάλα
σο τσ̌ιτσ̌εκλίν τ’ αλών’
Έλα, Αλέξανδρε, αλλομίαν
πάτ’ ποδάρ’ ση Ρωμανίαν!
Κλαίει η μάνα σ’, κλαίει κι ο κύρη σ’
κι όλεν η Μακεδονία
Γοργόνα μ’, χρυσοπράσινος
σ’ ανατολής τα μέρι͜α
γιάμ’ έντονε κακόν
κι η θάλασσα ουρνάται
και κρύφτ’ το μυστικόν;
Έλα, Αλέξανδρε, αλλομίαν
πάτ’ ποδάρ’ ση Ρωμανίαν!
Κλαίει η μάνα σ’, κλαίει κι ο κύρη σ’
κι όλεν η Μακεδονία
Που είσαι, Μεγαλέξανδρε;
Για στείλον κι ένα γράμμαν
εσύ το παλληκάρ’
Γράμμαν χρυσογραμμένον
απάν’ σ’ έναν λιθάρ’
Έλα, Αλέξανδρε, αλλομίαν
πάτ’ ποδάρ’ ση Ρωμανίαν!
Κλαίει η μάνα σ’, κλαίει κι ο κύρη σ’
κι όλεν η Μακεδονία
κι όλεν η Μακεδονία...| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αλλομίαν | άλλη μια φορά, άλλη φορά, ξαφνικά | ||
| αλών’ | αλώνι | ||
| απάν’ | πάνω | ||
| βράδον | βράδυ | ||
| γιάμ’ | μήπως, ή μη | ya/yā + μη | |
| έντονε | έγινε | ||
| κρύφτ’ | κρύβω/ει, (σε προστ.) κρύψου | ||
| λιθάρ’ | λιθάρι, πέτρα | ||
| μέρι͜α | μέρη | ||
| όλεν | όλη/ο, ολόκληρη/ο | ||
| ουρνάται | ουρλιάζει, αλυχτά | ||
| πάτ’ | (προστ.) πάτησε, πάτα | ||
| ποδάρ’ | πόδι | ||
| στείλον | (προστ.) στείλε | ||
| τσ̌ιτσ̌εκλίν | ανθισμένο, γεμάτο άνθη, ανθηρό | çiçekli |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αλλομίαν | άλλη μια φορά, άλλη φορά, ξαφνικά | ||
| αλών’ | αλώνι | ||
| απάν’ | πάνω | ||
| βράδον | βράδυ | ||
| γιάμ’ | μήπως, ή μη | ya/yā + μη | |
| έντονε | έγινε | ||
| κρύφτ’ | κρύβω/ει, (σε προστ.) κρύψου | ||
| λιθάρ’ | λιθάρι, πέτρα | ||
| μέρι͜α | μέρη | ||
| όλεν | όλη/ο, ολόκληρη/ο | ||
| ουρνάται | ουρλιάζει, αλυχτά | ||
| πάτ’ | (προστ.) πάτησε, πάτα | ||
| ποδάρ’ | πόδι | ||
| στείλον | (προστ.) στείλε | ||
| τσ̌ιτσ̌εκλίν | ανθισμένο, γεμάτο άνθη, ανθηρό | çiçekli |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 