Άξιος γαμπρός

Πέει με το «ναι» και θα ελέπ’ς
για το χατίρ’ σ’ ντ’ ευτάγω
Με το παϊτόν’ σην πόλ’, αρνί μ’,
θα παίρω σε και πάγω

«Αΐκος άξιος γαμπρός»
τα γονικά σ’ θα λέγ’νε
και τα κορτσόπα τη χωρί’
εσέναν θα ζελεύ’νε

Εκεί θ’ ευτάμε ένοικον,
επούλτσα -ν- όλ’ τον βίο μ’
Αν ’κ’ ησυχά͜εις, τρυγόνα μου,
πάμε και σο χωρίον

«Αΐκος άξιος γαμπρός»
τα γονικά σ’ θα λέγ’νε
και τα κορτσόπα τη χωρί’
εσέναν θα ζελεύ’νε

Έλα, το δαχτυλίδι σ’ φόρ’,
μη παίρ’ μας η σκοτία
Πάμε, κορτσόπο μ’, το παϊτόν’
περ’μέν’ μας ση γωνίαν

«Αΐκος άξιος γαμπρός»
τα γονικά σ’ θα λέγ’νε
και τα κορτσόπα τη χωρί’
εσέναν θα ζελεύ’νε