Για πέει με καλόν παλληκάρ’

Για πέει με, καλόν παλληκάρ’,
ντό έ͜εις κι αναστενάζεις;
Ήλες είσαι είκοσ’ χρονών
κι εσύ ξάι ’κι φωτάζεις

Ποίον έν’ το παράπονο σ’;
Ντό κλαινίζ’ την καρδία σ’;
Ντό έν’ ατό εσύ ντο βάλτς
κι άλλο εμπροστά ’ς σην υεία σ’;

- Έφυεν το μικρόν τ’ αρνί μ’,
το γέλος ι-μ’ εχάθεν
Το αίμα μ’ ελιγόστεψεν
και η χαρά μ’ επάρθεν