Ζει ο Πόντον!

Όλ’ να σκοτούμες για τ’ εσέν,
σα χώματα να κείμες,
εσύ, πατρίδα μουν θα ζεις,
εμείς πα να μη είμες

Ζει ο Πόντον! Ζει ο Πόντον!
κι ας σκοτούμες όλ’ εμείς
Είνας Πόντιος κανείται
για να παίρ’ α̤τον οπίσ’

Όσα σον κόσμον είν’ τ’ εσά
τα άξια παιδία σ’
Σ’ ατόσα ζεις, ’κι θ’ αποθάντς,
ποντιακά καρδίας

Ζει ο Πόντον! Ζει ο Πόντον!
κι ας σκοτούμες όλ’ εμείς
Είνας Πόντιος κανείται
για να παίρ’ α̤τον οπίσ’

Ο νους εμουν πάντα σ’ εσέν
και σ’ άλλα τόπι͜α ζούμε
Εσέν απέσ’ σο ψ̌όπο μουν
με τον Χριστόν κρατούμε

Ζει ο Πόντον! Ζει ο Πόντον!
κι όλ’ να χάμες ας ση γην
Είνας Πόντιος κανείται
να τσ̌αΐζ’ «Ο Πόντον ζει!»