Κότσαριν εχόρευες

Κότσαριν εχόρευες
εσύ εμέν ντ’ ετέρ’νες;
Αφού ’κι θα ’παίρ’νες με
το μαντίλι μ’ ντ’ επαίρ’νες;

Το κορίτσ’ ντ’ εγάπανα
νύφε θέλ’ να ’ίνεται
Κύρ’ς ατ’ς δί’ την άδειαν,
η μάνα τ’ς ’κι αφήνει͜ ατεν

Το τσιγάρο μ’ έψ̌α το
φυσώ και νεβζήζ’ ατο
Το μικρόν τ’ εμόν τ’ αρνίν
φιλώ και κλαινίζ’ ατο