
Στιχουργοί: Νάκος Ευσταθιάδης
Συνθέτες: Κωστίκας Κωνσταντινίδης
Χαράς ζωήν έν’ σο παρχάρ’,
τ’ αρνία εγνεφίζ’νε
Ξυπνά¹ και το ξανθόν κορίτσ’,
τα τσ̌ιτσ̌έκια -ν- ανθίζ’νε
Τα στράτας τώρα δεν¹ γελούν,
τα ραχ̌ία φωτάζ’νε
Τα παλληκάρι͜α σον παρχάρ’
κλαίγ’νε κι αναστέναζ’νε
Και το κορτσόπον το ξανθόν,
τίνος χατίρ’ θ’ ευτάει;
Αφήν’ οπίσ’ και τον παρχάρ’,
σα ξένα φεύ’ και πάει
Χρόνια δι͜αβαίν’νε και καιροί,
πικρόν η ξενιτεία
Κλώσ̌κεται το ξανθόν κορίτσ’
με άντραν και παιδία| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| ανθίζ’νε | ανθίζουν | ||
| αφήν’ | αφήνει | ||
| δι͜αβαίν’νε | (για τόπο) περνούν, διασχίζουν, (για χρόνο) περνούν (γενικότερα) περνούν, παύουν, τελειώνουν | διαβαίνω | |
| εγνεφίζ’νε | ξυπνούν | ||
| έν’ | είναι | ||
| ευτάει | κάνει, φτιάχνει | εὐθειάζω | |
| κλαίγ’νε | κλαίνε | ||
| κλώσ̌κεται | (αμετάβ.) γυρίζει, επιστρέφει | ||
| κορτσόπον | κοριτσάκι | ||
| οπίσ’ | πίσω | ||
| παιδία | παιδιά | ||
| παρχάρ’ | ορεινός τόπος θερινής βοσκής | ||
| ραχ̌ία | ράχες, βουνά | ||
| στράτας | (ονομ.) δρόμοι, (αιτ.) δρόμους | ||
| τίνος | ποιού; | ||
| τσ̌ιτσ̌έκια | άνθη, λουλούδια | çiçek | |
| φεύ’ | φεύγει | ||
| φωτάζ’νε | φωτίζουν, λάμπουν | ||
| χατίρ’ | χάρη, σεβασμός, υπόληψη | hatır/ḫāṭir |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| ανθίζ’νε | ανθίζουν | ||
| αφήν’ | αφήνει | ||
| δι͜αβαίν’νε | (για τόπο) περνούν, διασχίζουν, (για χρόνο) περνούν (γενικότερα) περνούν, παύουν, τελειώνουν | διαβαίνω | |
| εγνεφίζ’νε | ξυπνούν | ||
| έν’ | είναι | ||
| ευτάει | κάνει, φτιάχνει | εὐθειάζω | |
| κλαίγ’νε | κλαίνε | ||
| κλώσ̌κεται | (αμετάβ.) γυρίζει, επιστρέφει | ||
| κορτσόπον | κοριτσάκι | ||
| οπίσ’ | πίσω | ||
| παιδία | παιδιά | ||
| παρχάρ’ | ορεινός τόπος θερινής βοσκής | ||
| ραχ̌ία | ράχες, βουνά | ||
| στράτας | (ονομ.) δρόμοι, (αιτ.) δρόμους | ||
| τίνος | ποιού; | ||
| τσ̌ιτσ̌έκια | άνθη, λουλούδια | çiçek | |
| φεύ’ | φεύγει | ||
| φωτάζ’νε | φωτίζουν, λάμπουν | ||
| χατίρ’ | χάρη, σεβασμός, υπόληψη | hatır/ḫāṭir |

¹ «ξυπνά» και «δεν», αποδόσεις στην νεοελληνική των πιο ορθών «εγνεφίζ’/’γνεφίζ’» και «’κι»
