.
.
Χρήστος Παπαδόπουλος

Μάνα, μάνα

Μάνα, μάνα
Μάνα μ’ / Μανίτσα μ’, αναχάπαρα
εταράεν η καρδία μ’
[Ουχ! Αϊλί εμέν!]
Τ’ ομμάτα̤ μ’ εθόλωσαν
ας σην απελπισίαν
[Ουχ! Αϊλί εμέν!]

Απελπισμένος, άχαρον
επήγα σο γιατρόν
[Ωχ! Αϊλί εμέν!]
Ατός άμον ντο είδε με -ν-
ετέρ’νεν τον Θεόν
[Ουχ! Αϊλί εμέν!]
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλευση
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
άμονσαν, όπως, καθώς ἅμα gr
αναχάπαρααπροειδοποίητα, ξαφνικά στερ. αν- + haber/ḫaber grtrae
ας σηναπ’ την ασό σην (από την)
ατόςαυτός
εταράενταράχθηκε, ανακατεύτηκε, αναμίχθηκε ταράσσω gr
ετέρ’νενκοιτούσε
μανίτσαμανούλα
ομμάτα̤μάτια
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλ.
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
άμονσαν, όπως, καθώς ἅμα gr
αναχάπαρααπροειδοποίητα, ξαφνικά στερ. αν- + haber/ḫaber grtrae
ας σηναπ’ την ασό σην (από την)
ατόςαυτός
εταράενταράχθηκε, ανακατεύτηκε, αναμίχθηκε ταράσσω gr
ετέρ’νενκοιτούσε
μανίτσαμανούλα
ομμάτα̤μάτια
Μάνα, μάνα
Σημειώσεις
(ΣΣ) Συχνά συγχέεται το αρχικό "μάνα μ’ αναχάπαρα" με το σχεδόν ομόηχο αλλά εσφαλμένο "μάνα μ’ μάνα μ’ χαπάρι͜α". Προς τούτο συνηγορούν, πέραν της μη προφανούς νοηματικής σύνδεσης, τα εξής: Τον στίχο υπογράφει ο Χρήστος Χρυσανθόπουλος ο οποίος λόγω καταγωγής (Τσαγκάρ’ και Όλασσα Γαλίανας) αν θα είχε γράψει τη λέξη χαπάρι͜α θα την είχε γράψει ως χαπέρι͜α. Ο δε, Χρήστος Παπαδόπουλος, όπως εμφαίνεται και στον υπόλοιπο δίσκο τις καταλήξεις σε ι͜α τις προφέρει ως α̤ (ακούγεται ε) και κατά συνέπεια αν θα τραγουδούσε τη λέξη χαπάρι͜α θα την πρόφερε όπως και στις άλλες περιπτώσεις ως χαπάρα̤, το οποίο θα ακουγόταν ως χαπάρε.

Ποντιακός Στίχος - Pontian Lyrics 2026

Επικοινωνία: infoDUMMY@pontianlyrics.gr

Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της IpHost