Σούκ’ και για πέει με ντό θα ’φτας

Σούκ’ και για πέει με ντό θα ’φτας,
[N’ αηλί εμέν!]
εβράδυνεν θα πάγω
[έλα -ν- έλα/πάτ’ και δέβα]
Και για τ’ εσέν, τρυγονόπο μ’,
[N’ αηλί εμέν!]
τα παλαλά ντ’ ευτάγω!
[έλα -ν- έλα/πάτ’ και δέβα]

Τρυγόνα μ’, όθεν κέσ’ πορπατείς,
[N’ αηλί εμέν!]
εγώ να έμ’ το χώμαν
[έλα -ν- έλα/πάτ’ και δέβα] 
Ν’ ακούω και την καλατσ̌ή σ’
[N’ αηλί εμέν!]
ας σο γλυκύν το στόμαν
[έλα -ν- έλα/πάτ’ και δέβα]

Η ψ̌η μ’ έν’ μαύρον άψιμον
[N’ αηλί εμέν!]
και πράσινον φωτίαν
[έλα -ν- έλα/πάτ’ και δέβα]
Θα έν’ κουσμέτ’ να ελέπω σε,
[N’ αηλί εμέν!]
αρνόπο μ’, αλλομίαν;
[έλα -ν- έλα/πάτ’ και δέβα]

Ο ουρανόν ελίβωσεν,
[N’ αηλί εμέν!]
η γην ετσ̌αμουρώθεν
[έλα -ν- έλα/πάτ’ και δέβα]
Ας σην εγάπ’ π’ ερρώστεσεν
[N’ αηλί εμέν!]
καμίαν ’κ’ ελαρώθεν
[έλα -ν- έλα/πάτ’ και δέβα]