Έλα κάθκα σα γόνατα μ’

Έλα, κάθκα σα γόνατα μ’,
εντροπι͜αρία μ’ είσαι
Εγώ τη μάνα σ’ είπα ’το
την άδειαν θα δί’ σε

Τούλα, τούλα-λα,
το νταούλ’ και -ν- η ζουρνά
το νταούλ’ και -ν- η ζουρνά
παρεβγάλλ’νε μας πουρνά
Το νταούλ’ και -ν- η ζουρνά
παρεβγάλλ’νε μας πουρνά

Έλα, κάθκα σα γόνατα μ’,
ας πλέκω τα μαλλία σ’
Να πλέκ’ ατα ψιλά-ψιλά
και σύρ’ ατα σ’ ωμία σ’

Τούλα, τούλα-λα,
το νταούλ’ και -ν- η ζουρνά
Το νταούλ’ και -ν- η ζουρνά
παρεβγάλλ’νε μας πουρνά
Το νταούλ’ και -ν- η ζουρνά
παρεβγάλλ’νε μας πουρνά

Έλα, τρυγόνα μ’, και μη πας,
ταράεσαι ση δείσαν
Και τα χ̌έρι͜α μ’ σον κόλφο σ’ κέσ’
ολίγον να ’χουλείσαν

Τούλα, τούλα-λα,
το νταούλ’ και -ν- η ζουρνά
το νταούλ’ και -ν- η ζουρνά
παρεβγάλλ’νε μας πουρνά
Το τουλούμ’ και -ν- η ζουρνά
παρεβγάλλ’νε μας πουρνά

Εφύσεσεν αγράνεμον
και -ν- έσ’κωσεν τα τόζι͜α
Γουρπάν’ σ’ εσέν να ’ίνουμαι,
σ’ ομμάτοπα σ’ τα πόζι͜α

Τούλα τούλα λα,
το νταούλ’ και -ν- η ζουρνά
το νταούλ’ και -ν- η ζουρνά
παρεβγάλλ’νε μας πουρνά
Το τουλούμ’ και -ν- η ζουρνά
παρεβγάλλ’νε μας πουρνά