Στιχουργοί: Γιώργος Αμαραντίδης
Συνθέτες: Γιώργος Αμαραντίδης
Τ’ οσπίτι σ’ ετριγ̆ύλιζα κι εκράν’να ας σα κεράνια Κι εσύ την πόρτα σ’ ’κ’ ένοιες κι έτρωγα τα ποράνια Τ’ οσπίτι σ’ ετριγ̆ύλιζα και -ν- εντούνα ’το βόλτας Πας̌ ’κ’ έξερες, τρυγονόπο μ’, νά ’ρχ̌εσαι ανοί͜εις την πόρτα σ’; Ας σ’ οσπίτι σ’ από ’πάν’ κέσ’ δι͜αβαίνω, αντιδι͜αβαίνω ’Κι λες ας σο χατίρ’ν’ αθε οξ̌ωκά -ν- ας εγ̆βαίνω Μίαν έρθα σ’ οσπιτόπο σ’ η πόρτα σ’ κλειδωμένον Εφίλεσα το κορωνίδ’ κι εκλώστα οπίσ’ κλαιμένον
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αθε | (αντων. γ’ προσώπ.) του/της | από το ομηρικό έθεν (< ε + επίθημα -θεν, πρβλ. εμέθεν, σέθεν). Η ψίλωση έθεν > εθε προτιμήθηκε για ομοιομορφία με τους τύπους που αρχίζουν από α- | |
| ανοί͜εις | ανοίγεις | ||
| αντιδι͜αβαίνω | ξαναπερνώ, πηγαινοέρχομαι | ||
| ας σ’ | (ας σου) από του, από τότε που/αφότου, (ας σο) από το/τα | ||
| ας σα | απ’ τα | ασό σα (από τα) | |
| ας σο | απ’ το | ασό σο (από το) | |
| βόλτας | βόλτες | ||
| δι͜αβαίνω | (για τόπο) περνώ, διασχίζω, (για χρόνο) περνώ | διαβαίνω | |
| εγ̆βαίνω | βγαίνω | ||
| εκλώστα | γύρισα, επέστρεψα | ||
| εκράν’να | κρατούσα | ||
| ένοιες | άνοιγες | ||
| εντούνα | χτυπούσα | ||
| έξερες | ήξερες | ||
| έρθα | ήρθα | ||
| εφίλεσα | φίλησα | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κεράνια | πάσσαλοι περίφραξης κήπου | գերան (geran)=κορμός δέντρου/δοκάρι | |
| κέσ’ | προς τα εκεί, προς το μέρος εκείνο | κέσου<κεῖσ’<κεῖσε<ἐκεῖσε | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κλαιμένον | κλαμένο/η | ||
| κορωνίδ’ | ρόπτρο πόρτας | ||
| μίαν | μια φορά | ||
| οξ̌ωκά | έξω | ||
| οπίσ’ | πίσω | ||
| οσπίτι | σπίτι | hospitium<hospes | |
| οσπιτόπο | σπιτάκι | hospitium<hospes + -όπον | |
| ’πάν’ | (απάν’) πάνω | ||
| πας̌ | μήπως, μπας και, είναι δυνατόν, μην τύχει (και) | μήν πᾶς | |
| ποράνια | μπόρες, καταιγίδες | boran<βενετ. bora<λατ. Boreas <Βορέας (αντιδάνειο) | |
| ’το | αυτό, το (προσωπική αντωνυμία) | ||
| τρυγονόπο | (υποκορ.) το πουλί τρυγόνι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | τρυγών<τρύζω | |
| χατίρ’ν’ | χάρη, σεβασμό, υπόληψη | hatır/ḫāṭir |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αθε | (αντων. γ’ προσώπ.) του/της | από το ομηρικό έθεν (< ε + επίθημα -θεν, πρβλ. εμέθεν, σέθεν). Η ψίλωση έθεν > εθε προτιμήθηκε για ομοιομορφία με τους τύπους που αρχίζουν από α- | |
| ανοί͜εις | ανοίγεις | ||
| αντιδι͜αβαίνω | ξαναπερνώ, πηγαινοέρχομαι | ||
| ας σ’ | (ας σου) από του, από τότε που/αφότου, (ας σο) από το/τα | ||
| ας σα | απ’ τα | ασό σα (από τα) | |
| ας σο | απ’ το | ασό σο (από το) | |
| βόλτας | βόλτες | ||
| δι͜αβαίνω | (για τόπο) περνώ, διασχίζω, (για χρόνο) περνώ | διαβαίνω | |
| εγ̆βαίνω | βγαίνω | ||
| εκλώστα | γύρισα, επέστρεψα | ||
| εκράν’να | κρατούσα | ||
| ένοιες | άνοιγες | ||
| εντούνα | χτυπούσα | ||
| έξερες | ήξερες | ||
| έρθα | ήρθα | ||
| εφίλεσα | φίλησα | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κεράνια | πάσσαλοι περίφραξης κήπου | գերան (geran)=κορμός δέντρου/δοκάρι | |
| κέσ’ | προς τα εκεί, προς το μέρος εκείνο | κέσου<κεῖσ’<κεῖσε<ἐκεῖσε | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κλαιμένον | κλαμένο/η | ||
| κορωνίδ’ | ρόπτρο πόρτας | ||
| μίαν | μια φορά | ||
| οξ̌ωκά | έξω | ||
| οπίσ’ | πίσω | ||
| οσπίτι | σπίτι | hospitium<hospes | |
| οσπιτόπο | σπιτάκι | hospitium<hospes + -όπον | |
| ’πάν’ | (απάν’) πάνω | ||
| πας̌ | μήπως, μπας και, είναι δυνατόν, μην τύχει (και) | μήν πᾶς | |
| ποράνια | μπόρες, καταιγίδες | boran<βενετ. bora<λατ. Boreas <Βορέας (αντιδάνειο) | |
| ’το | αυτό, το (προσωπική αντωνυμία) | ||
| τρυγονόπο | (υποκορ.) το πουλί τρυγόνι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | τρυγών<τρύζω | |
| χατίρ’ν’ | χάρη, σεβασμό, υπόληψη | hatır/ḫāṭir |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 