Τρομαχτόν

Η νύφε κι η πεθερά
ίγεψανε τσ̌ιπ καλά
’Φτάει η νύφη υπομονήν
γιατί έχ̌’ μικρόν παιδίν

Πάει η νύφη σο χορόν,
’κι νουνίζ’ για το μωρόν
Τερεί α’ η πεθερά
κι ασ’ ατέναν έν’ καλά

Το μωρόν ετράνυνεν,
η νύφε εζάντυνεν
Ταβίζ’ με την πεθεράν
κρούει και σ’κών’ τη μαχαλάν

Όντες έχ̌’ μικρόν παιδίν
ατέ πώς παρακαλεί!
Οι καημέν’ οι πεθεράδες
’τώρα έντανε νταντάδες