Τη ορφανίας

[Ωχ!] Ν’ αϊλί εκείνο το παιδίν
π’ εγνώρτσεν ορφανίαν [έλα -ν- έλα/γιαρ]
[Ωχ!] Τρανύν’ με τ’ «αχ» και με το «βαχ»
και την τυρα̤ννισίαν [έλα -ν- έλα/γιαρ]

[Εχ!] Εγώ ορφανόν παιδίν είμαι,
επέθανεν ο κύρη μ’ [έλα -ν- έλα/γιαρ]
[Εχ!] Άμον εκείνο το καράβ’
χωρίς καραβοκύρην [έλα -ν- έλα/γιαρ]

[Ωχ!] Θεέ μ’, δος με -ν- υπομονήν
και Παναΐα θάρρος [έλα -ν- έλα/γιαρ]
[Εχ!] Τη ορφανίας τον καημόν
πάντα μ’ έχ’ ατο βάρος [έλα -ν- έλα/γιαρ]