Προβόπα και κορτσόπα

Μικρός έμ’νε και ’κ’ έξερα
ερίαζα προβόπα
Ατώρα ασ’ ετράνυνα
ωρι͜άζω τα κορτσόπα

Κορτσόπα, ντό τερείτε με
και ντο χαμογελάτεν;
Σεβντά ντο έν’ ’κι ’ξέρετεν,
τσ̌εχέλ’κα, ’κ’ εγροικάτεν

Έναν κορτσόπον είπε με
«Εσέν και τον Θεό σ’ -ι!
Φίλεμαν πάντα ψαλαφάς
και -ν- άμον γυρευός -ι»

Τα κορτσόπα -ν- επλέθυναν,
τα δέκα εγένταν είκοσ’
[Και -ν-] Ατά να έσαν πρόβατα,
εγώ να έμ’νε λύκος