Παναΐα

Πολλά χρόνια σα κρεβάτι͜α
κείμαι και πονώ
Σο ποδάρ’ να σ’κούμαι θέλω,
μάνα, ’κ’ επορώ!
Σο ποδάρ’ να σ’κούμαι, μάνα,
θέλω, ’κ’ επορώ!
Πολλά χρόνια σα κρεβάτι͜α
κείμαι και πονώ

Παναΐα, Παναΐα,
που όλτς βοηθάς,
αγάπα τον κόσμον όλιον,
εμέν μ’ ανασπάλλτς!

Σον Θεόν ευτάω τάμαν
και παρακαλώ
να λαρούμαι και να σ’κούμαι,
μετ’ εσέν να ζω ⇋

Παναΐα, Παναΐα,
που όλτς βοηθάς,
αγάπα τον κόσμον όλιον,
εμέν μ’ ανασπάλλτς!

Και να έρχουμαι σ’ οσπίτι σ’/σον κύρη σ’
κι εσέν ψαλαφώ
Ας σο καρδόπο σ’, κορτσόπον,
θέλω μερτικόν ⇋

Παναΐα, Παναΐα,
που όλτς βοηθάς,
αγάπα τον κόσμον όλιον,
εμέν μ’ ανασπάλλτς!

Παναΐα, Παναΐα,
που όλτς βοηθάς,
αγάπα τον κόσμον όλιον,
εμέν μ’ ανασπάλλτς!