Τα τέρτι͜α μ’ ετερμάνωσαν

Τα τέρτι͜α μ’ ετερμάνωσαν
χορόν απέσ’ ι-μ’ στέν’νε
Του θανατί’ μ’ το σάβανον
κάθουντανε κι υφαίν’νε

Τα τέρτι͜α μ’ ετερμάνωσαν
κι όσον ντο πάν’ πλεθύν’νε
Άμον εμέναν να πονούν
απάν’ σον κόσμον ’κ’ είναι

Τα τέρτι͜α μ’ ετερμάνωσαν,
τ’ απέσ’ ι-μ’ κατακαίγ’νε
Τα χ̌είλια μ’ τραωδούν ατα
κι απ’ έναν-έναν λέγ’νε