Λέγω σε

Επάτεσα την κάταν,
εποίκε «μιάου-μιάου»
Εξέβεν σο κ̌ιοφάλι μ’,
αρ’ εγώ ντέ ν’ ευτά̤ω

Λέγω σε, λέγω σε,
λέγω σε τίνος είσαι;
Μετ’ εμέν λες κ̌αι γελάς,
με τίναν στρώντς κ̌αι κ̌είσαι;

Η κάτα πάει σο χαλκόν,
αψέστε τα δαδία
Κόρ’ όνταν εγάπα̤να
εγέντον πεταφέρα

Λέγω σε, λέγω σε,
λέγω σε τίνος είσαι;
Μετ’ εμέν λες κ̌αι γελάς,
με τίναν στρώντς κ̌αι κ̌είσαι;

Çıktı kedi karşıma
dediki miyav miyav
Ha bu ne biçim iştir
tutmadı gene ayar¹

Λέγω σε, λέγω σε,
λέγω σε τίνος είσαι;
Μετ’ εμέν λες κ̌αι γελάς,
με τίναν στρώντς κ̌αι κ̌είσαι;

Τ’ οσπίτι μ’ απέσ’ σ’ όρος,
ολόερα κλεθρία
Παίρουν άν’ και κρούγ̆ουν κά’
τη Τόνιας τα παιδία

Λέγω σε, λέγω σε,
λέγω σε τίνος είσαι;
Μετ’ εμέν λες κ̌αι γελάς,
με τίναν στρώντς κ̌αι κ̌είσαι;

Επούκα σο κρεβάτο σου,
ευτά̤γω «μιάου-μιάου»
Κ̌οιμίζω τον άντρα σου
κ̌ι ό,τι θέλω ευτά̤ω

Λέγω σε, λέγω σε,
λέγω σε τίνος είσαι;
Μετ’ εμέν λες κ̌αι γελάς,
με τίναν στρώντς κ̌αι κ̌είσαι;