Αχπαστόν

Χαϊτέστε ας πάμε, παιδία,
τώρα περ’μέν’ η κάλη μ’
Κάθεται απάν’ σ’ εξώπορτον,
περ’μέν’ το παλληκάρι

Φορίστ’ α̤τεν, σ̌κεπάστε͜ ατεν,
εμείς αληγορούμε
Τ’ οσπίτ’ν ατ’ς έν’ πολλά μικρόν,
απέσ’ πα ’κ’ εχωρούμε

Έρθεν η ώρα τ’ αχπαστής
και τ’ αποχωρισίας
Ποίος θα σύρ’ την καμονή σ’
και την αροθυμία σ’;