Απάν’ σ’ άλογον είμαι

Απάν’ σ’ άλογο μ’ είμαι, [νε αμάν!]
[αμάν!] τριαντάφυλλον είμαι -ν
Έπαρ’ κι εμέν μετ’ εσέν, [νε αμάν!]
[αμάν!] βασιλόπουλον είμαι

[Αμάν!] Μέντσον, πουλί μ’, κι έπαρ’ με τον τσ̌αρτσ̌ήν
[Αμάν!] Θα φορίζω σε με τ’ αρσ̌ίν

Αδ’ απάν’, ναι, αδ’ απάν’, [νε άμαν!]
[αμάν!] αδά σην καϊτέ μ’ απάν’
Ο Θεόν την ψ̌η μ’ να παίρ’ [νε άμαν!]
[αμάν!] σ’ άσπρον το κερτάν’/κιορτάν’ -τ- σ’ απάν’

[Αμάν!] Όντες έρχουμαι σην πόρτα σ’,
άνοιξον, ρίζα μ’, άνοιξον
Με τον κύρ’ και με τη μάνα σ’,
τάβιξον, πουλί μ’, τάβιξον!

Κιμισ̌χαναλής είμαι, [νε άμαν!]
[αμάν!] σην ψ̌η μ’ άψιμον έχω
Σα πατημασέας ι-μ’ [νε άμαν!]
[αμάν!] έρ’ται τ’ αρνόπον τ’ εμόν

[Αμάν!] Μέντσον, πουλί μ’, κι έπαρ’ με
σην οντά σ’
[Αμάν!] Αγκαλιάστ’ και φίλ’ με,
[Αμάν!] ρίζα μ’/πουλί μ’, μ’ ερωτάς