Ta maliam ntesprinan (Τα μαλλία μ’ ντ’ έσπρυναν)

Τα μαλλία μ’ ντ’ έσπρυναν
ατό τέρτ’ πα ’κ’ ευτάω
Με τα μαύρα έρθα εγώ
και με τ’ άσπρα θα πάω

Που γερά -ν- ας αποθάν’
να μη τυρα̤ννίεται
Όσον ντο γερά και πάει
το κορμίν ατ’ λύεται

Τα ογδόντα αν δι͜αβαίν’,
ν’ αϊλί π’ εύρεν το κακόν
’Κ’ επορεί να πορπατεί
αν ’κι κρατεί το παστόν’

Τα μαλλία μ’ ντ’ έσπρυναν
ατό τέρτ’ πα ’κ’ ευτάω
Τα μαλλία μ’ ντ’ έσπρυναν
ατό τέρτ’ πα ’κ’ ευτάω