Στιχουργοί: Διογένης Αϊνατζής
Συνθέτες: Διογένης Αϊνατζής
Τ’ οσπίτ’ τη καλομάνας ι-μ’ πεγάδ’ είχ̌εν βαθύν -ι Δύο τούτα̤ τρανά σο γιάν’ και το φουρνίν γαρσ̌ί -νι⇋ Τ’ οσπίτ’ τη καλομάνας ι-μ’, χαμνούστας είχ̌εν σ’ άκρας Γομάτ’κον έτον το κεπίν κι η πὸνα̤ με νουσσάκας⇋ Τ’ οσπίτ’ τη καλομάνας ι-μ’ πάντα σκουντουλιγμένον Φαΐν, χοσ̌άφ’ σην τεντζ̌ερέν και στόλ’ τονατεμένον⇋ Τ’ οσπίτ’ τη καλομάνας ι-μ’ εύκαιρον στέκ’ ατώρα Και το σκαμνίν αφκά σο τούτ’ εύκαιρον σην εβόραν⇋ Σ’ οσπίτ’ τη καλομάνας ι-μ’ λαχουσ̌ία αφουκρούμαι Αροθυμώ τη λάλι͜αν ατ’ς και τα λόγια τ’ς θυμούμαι⇋
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| άκρας | άκρης, άκρες (πληθ. τα) | ||
| αροθυμώ | νοσταλγώ | ||
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| ατώρα | τώρα | ||
| αφκά | κάτω | ||
| αφουκρούμαι | αφουγκράζομαι | ||
| γαρσ̌ί | απέναντι, αντικρυστά | karşı | |
| γιάν’ | πλάι, πλευρά | yan | |
| εβόραν | σκιά | ||
| έτον | ήταν | ||
| εύκαιρον | (ουδ.) άδειο, αδειανό, (αρσ.) ανόητο, κουφιοκέφαλο | ||
| θυμούμαι | θυμάμαι | ||
| καλομάνας | γιαγιάς | ||
| κεπίν | κήπος | ||
| λαχουσ̌ία | ψίθυροι, σιγανές ομιλίες | ||
| νουσσάκας | κλωσσόπουλα | ||
| οσπίτ’ | σπίτι | hospitium<hospes | |
| πεγάδ’ | βρύση | ||
| πὸνα̤ | ορνιθώνας, κοτέτσι | ||
| σκουντουλιγμένον | ευωδιασμένο, μοσχοβολιστό | ||
| στόλ’ | τραπέζι | стол | |
| τεντζ̌ερέν | χάλκινη κατσαρόλα | tencere/tancara/tangira | |
| τονατεμένον | διακοσμημένο, στολισμένο, (για τραπέζι) στρωμένο μεγαλοπρεπώς, καλλωπισμένο | donatma | |
| τούτ’ | μουριά | dut/tūt | |
| τούτα̤ | μουριές | dut/tūt | |
| τρανά | μεγάλα | ||
| φουρνίν | φούρνος | ||
| χαμνούστας | αγριοφράουλες | ||
| χοσ̌άφ’ | κομπόστα, είδος γλυκού που παρασκευάζεται με το βράσιμο ολόκληρων ή κομμένων σε φέτες αποξηραμένων φρούτων σε ζαχαρόνερο | hoşaf<ḫoş + āb |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| άκρας | άκρης, άκρες (πληθ. τα) | ||
| αροθυμώ | νοσταλγώ | ||
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| ατώρα | τώρα | ||
| αφκά | κάτω | ||
| αφουκρούμαι | αφουγκράζομαι | ||
| γαρσ̌ί | απέναντι, αντικρυστά | karşı | |
| γιάν’ | πλάι, πλευρά | yan | |
| εβόραν | σκιά | ||
| έτον | ήταν | ||
| εύκαιρον | (ουδ.) άδειο, αδειανό, (αρσ.) ανόητο, κουφιοκέφαλο | ||
| θυμούμαι | θυμάμαι | ||
| καλομάνας | γιαγιάς | ||
| κεπίν | κήπος | ||
| λαχουσ̌ία | ψίθυροι, σιγανές ομιλίες | ||
| νουσσάκας | κλωσσόπουλα | ||
| οσπίτ’ | σπίτι | hospitium<hospes | |
| πεγάδ’ | βρύση | ||
| πὸνα̤ | ορνιθώνας, κοτέτσι | ||
| σκουντουλιγμένον | ευωδιασμένο, μοσχοβολιστό | ||
| στόλ’ | τραπέζι | стол | |
| τεντζ̌ερέν | χάλκινη κατσαρόλα | tencere/tancara/tangira | |
| τονατεμένον | διακοσμημένο, στολισμένο, (για τραπέζι) στρωμένο μεγαλοπρεπώς, καλλωπισμένο | donatma | |
| τούτ’ | μουριά | dut/tūt | |
| τούτα̤ | μουριές | dut/tūt | |
| τρανά | μεγάλα | ||
| φουρνίν | φούρνος | ||
| χαμνούστας | αγριοφράουλες | ||
| χοσ̌άφ’ | κομπόστα, είδος γλυκού που παρασκευάζεται με το βράσιμο ολόκληρων ή κομμένων σε φέτες αποξηραμένων φρούτων σε ζαχαρόνερο | hoşaf<ḫoş + āb |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 