Αχπαστόν

Άνοιξον, γιαβρί μ’, άνοιξον,
άνοιξον ας εμπαίνω
Φιλώ τα μαύρα τ’ ομμάτι͜α σ’
αφήνω και -ν- εβγαίνω

Άνοιξον το παράθυρο σ’
έμπα -ν- απέσ’ και κλείδα
Αν ερωτά σε -ν η μάνα σ’
πέ’ ατεν «καν’νάν ’κ’ είδα»

Τερώ τη λάμπαν πώς πιάν’,
το παραθύρ’ φωτάζει
Τερώ και το μικρόν τ’ αρνί μ’
Μανάχον πώς νυστάζει!