Η καρδι͜ά μ’ έντονε χουσ̌ούρ

Όντες ακούω για εγάπ’
εσέν πάντα θυμούμαι
και ας σον πόνον ’κ’ επορώ
τα νύχτας να κοιμούμαι

Έφυες, έφυες,
πουλί μ’, μακρά ασ’ εμέναν
Η καρδι͜ά μ’ έντονε χουσ̌ούρ
κι ο νους ι-μ’ ξαν σ’ εσένα

Κρούει σο νου μ’ ο πρόσωπο σ’,
κόπεται η λαλία μ’
Εγάπ’ σ’ εέντονε μαχ̌αίρ’,
καρφούται σην καρδία μ’

Έφυες, έφυες,
πουλί μ’, μακρά ασ’ εμέναν
Η καρδι͜ά μ’ έντονε χουσ̌ούρ,
ο νους ι-μ’ ξαν σ’ εσένα

Ατόσα χρόνια εδέβανε,
εσέναν ’κι ανασπάλλω
Αρνί μ’, εβαρυκάρδι͜ασα,
να ζω ’κι θέλω άλλο

Έφυες, έφυες,
πουλί μ’, μακρά ασ’ εμέναν
Η καρδι͜ά μ’ έντονε χουσ̌ούρ
κι ο νους ι-μ’ ξαν σ’ εσένα

Έφυες, έφυες,
πουλί μ’, μακρά ασ’ εμέναν
Η καρδι͜ά μ’ έντονε χουσ̌ούρ,
ο νους ι-μ’ ξαν σ’ εσένα